Agrarische opvang

Zoals je op de pagina ‘Over mij’ kunt lezen, werk ik op een agrarische opvang.

Dat wil dus zeggen dat de opvang nauw verbonden is met het agrarisch bedrijf. Toen ik startte op mijn huidige werkplek, was dat een melkveebedrijf.

We werken in een groene omgeving (echt, het uitzicht is geweldig!) op het erf bij de boer en zijn gezin, die naast het agrarische bedrijf ook de opvang runnen.

Als pedagogisch medewerker ga ik niet zelf aan de slag in de stal. Dat werk is voor de boer. Maar naast de koeien hebben we op het terrein nog een aantal dieren waar wij wel voor zorgen. We hebben geiten, kippen en een haan, loop-eenden en konijnen.Naast knuffelen en de eitjes rapen van de kippen, maken we samen met de kinderen de dierenverblijven schoon. Ook is er een stuk grond gereserveerd voor een moestuin waar we heerlijke groente (de peultjes zijn tè lekker!) en fruit kunnen plukken voor bijvoorbeeld bij de lunch.

Wij willen kinderen leren dat melk niet alleen maar uit een pak komt, of groenten niet zomaar in een winkel terecht komen. Maar we willen ze laten zien en beleven waar het allemaal begint. Door werkelijk naar een stal te gaan, of ze mee te nemen naar de moestuin en te laten zien wat er gebeurt, wordt het werkelijkheid voor de kinderen.

Dit is een zeer korte omschrijving van wat ik doe en wat werken in de groene kinderopvang inhoudt. Er zijn nog zoveel mooie dingen die ik hier aan kan toevoegen. Dat zal ik dus ook gaan doen op dit blog.

Je kunt me volgen via, Instagram, Facebook en natuurlijk deze site!

Liefs Maartje Groen juffie

Dag van de pedagogisch medewerker

17 september was het de ‘dag van de pedagogisch medewerker’. Ter er daarvan schreef ik stuk voor mijn collega’s. Zowel op mijn locatie, als in de branche.

Samen met mijn zoontje zit ik aan tafel. We kletsen wat en ondertussen is mijn zoontje druk in de weer met papier, schaar en lijm.
Hij maakt iets voor zijn leidsters bij de BSO.
Het is namelijk bijna de ‘dag van de pedagogisch medewerker’. Een dag om alle medewerkers van de kinderopvang in het zonnetje te zetten!


Terwijl we daar zitten denk ik aan het afgelopen jaar. En wat voor een jaar…..
Toch nog een sluiting in December, uiteindelijk weer open maar dan met een hele hoop regels en ook nog eens een heel bos aan beslisbomen.
En al die tijd staan pm-ers er gewoon. Want het was ondertussen best gewoon. Er werden gewoon luiers verschoond, fruit geschild, kinderen naar bed gebracht, boekjes voorgelezen, boterhammen gesmeerd, was gewassen en gevouwen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
En soms was het dan net of corona er helemaal niet was in onze veilige omgeving. Zeker voor de kinderen. Door de zeer betrokken pm-ers, die er ‘gewoon’ toch maar stonden.


“Mama, wat vind je er van?”
Mijn zoontje laat trots zijn knutselwerkje zien en vertelt wat hij allemaal gemaakt heeft.
Hij heeft er echt zijn best op gedaan. “Heel mooi, je hebt hard gewerkt!”
“Wat zal ik er op schrijven? Lieve…?”
“Ja!”roept hij.
Ja, want lief, dat zijn ze, dat vindt hij ook echt.
Sinds Maart gaat mijn zoontje ook naar de BSO. Hij vindt het geweldig, maar de dagen zijn nog erg lang, intensief en vermoeiend. En ook dat zien de pm-ers. En ze geven hem de ruimte om even bij hen wat rust te vinden.
Want dat doen pm-ers, ze zien kinderen, ze zien ze echt. En spelen daarop in.
En geven ruimte of juist die liefdevolle knuffel. En ook veiligheid en geborgenheid, maar ook een duwtje in de rug wanneer dat nodig is.
of een helpende hand…
of een fles, dat is soms ook nodig 🙂
Ja, dat zijn pm-ers…. allemaal. En hardwerkende kanjers ook! Dus, lieve collega’s, deze is voor jullie, allemaal!
Fijne ‘dag van de pedagogisch medewerker’.

Liefs Maartje Groen juffie